Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθη νόσο για τις γυναίκες του ανεπτυγμένου κόσμου και τη δεύτερη αιτία θανάτου του γυναικείου πληθυσμού. Στην Ελλάδα προσβάλλονται κάθε χρόνο περισσότερες από 3.500 γυναίκες και 1.600–1.800 καταλήγουν ετησίως. Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική για την επιβίωση.
Επιβαρυντικοί παράγοντες: το φύλο (200 γυναίκες προς 1 άνδρα), η ηλικία (η συχνότητα αυξάνεται μέχρι την εμμηνόπαυση), και ιδιαίτερα το οικογενειακό ιστορικό — γυναίκες με μητέρα ή αδελφή που εμφάνισαν καρκίνο μαστού έχουν τριπλάσια πιθανότητα, και ο κίνδυνος οκταπλασιάζεται αν η νόσος στη συγγενή ήταν προεμμηνοπαυσιακή ή αμφοτερόπλευρη.
Ορμονικοί παράγοντες: η πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως (πριν τα 11) και η όψιμη εμμηνόπαυση (μετά τα 50) διπλασιάζουν την πιθανότητα. Η τελειόμηνη εγκυμοσύνη πριν τα 20 φαίνεται προστατευτική, ενώ η ατεκνία ή η απόκτηση του πρώτου παιδιού μετά τα 35 τριπλασιάζουν τον κίνδυνο.
Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, διαιτητικούς παράγοντες και το οινόπνευμα, την έκθεση σε ακτινοβολία, καθώς και ιστορικό άλλων καρκίνων (ωοθήκης, ενδομητρίου, εντέρου). Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος παραμένει το ισχυρότερο εργαλείο έγκαιρης διάγνωσης.