Καθ’ έξιν αποβολές (ΚΕΑ)

Κύρια αίτια

1. Γενετικοί παράγοντες

Όλα τα ζευγάρια με ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών θα πρέπει να υποβάλλονται σε έλεγχο καρυοτύπου περιφερικού αίματος. Η διαπίστωση ανώμαλου καρυοτύπου εγείρει την ανάγκη παραπομπής του ζεύγους σε κλινικό γενετιστή.

Περίπου στο 3–5% των ζευγαριών με ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών, ένας από τους δύο είναι φορέας μιας ισορροπημένης δομικής χρωμοσωμικής ανωμαλίας. Οι συχνότεροι τύποι είναι οι ισοζυγισμένες αμοιβαίες μεταθέσεις ή μεταθέσεις Robertson. Απαραίτητη η συμβουλευτική από κλινικό γενετιστή για τις πιθανότητες μελλοντικής υγιούς κύησης. Πρόσφατα χρησιμοποιείται η προεμφυτευτική διάγνωση με IVF ως θεραπευτική επιλογή για τα ζευγάρια αυτά.

Στα ζευγάρια με ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών, θα πρέπει να εφαρμόζεται ιστοπαθολογική και κυτταρογενετική ανάλυση των προϊόντων της κύησης, σε περίπτωση νέας αποβολής. Οι καθ’ έξιν αποβολές μπορεί να οφείλονται σε έμβρυο με ανωμαλία ασύμβατη με τη ζωή (χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή ανωμαλίες διάπλασης).

2. Ανατομικοί παράγοντες

Η συχνότητα των ανωμαλιών αυτών ανέρχεται από 1,8% έως 37,6%. Συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας, όπως δίκερως, μονόκερως μήτρα, το διάφραγμα, μπορεί να ευθύνονται για το συμβάν. Η διάγνωση γίνεται σχετικά εύκολα με την διακολπική υπερηχογραφία και την υστεροσαλπιγγογραφία.

3. Ανεπάρκεια τραχήλου

Οι γυναίκες που στο παρελθόν έχουν υποβληθεί σε πολλαπλές επεμβάσεις στην μήτρα, όπως αποξέσεις ή κωνοειδή εκτομή τραχήλου, αλλά και για ιδιοσυγκρασιακούς λόγους, όπως η αναλογία κολλαγόνου στον τράχηλο, μπορεί να εμφανίσουν κατά την κύηση βράχυνση του μήκους του τραχήλου.

Η κατάσταση αυτή διαγιγνώσκεται με την μέτρηση του τραχήλου υπερηχογραφικά και, επί μήκους κάτω των 2 εκ., εφαρμόζεται μετά την 14η εβδομάδα περίδεση του τραχήλου με ειδικό ράμμα, το οποίο αφαιρείται μετά την 36η εβδομάδα κυήσεως, όταν δηλαδή έχουν εκπνεύσει τα χρονικά όρια της προωρότητος.

4. Ενδοκρινικοί παράγοντες

Έχει αποδειχθεί επιστημονικά η συσχέτιση των ΚΕΑ με τον υποθυρεοειδισμό και τον σακχαρώδη διαβήτη. Φυσικά, όταν οι παθολογικές αυτές καταστάσεις είναι ρυθμισμένες δεν ενοχοποιούνται. Όμως σε κάθε περίπτωση είναι επιβεβλημένος ο έλεγχος της εγκύου με καμπύλη σακχάρου και γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c και ο πλήρης έλεγχος του θυρεοειδούς.

Η παχυσαρκία επίσης ενοχοποιείται για σημαντική αύξηση των αποβολών 1ου τριμήνου, καθώς και για ΚΕΑ.

Το σύνδρομο πολυθυλακικών ωοθηκών έχει συνδεθεί με αποβολές, πιθανόν λόγω αυξημένης ωχρινοτρόπου ορμόνης LH. Όμως η μείωση των επιπέδων της πριν από την κύηση δεν βελτιώνει το ποσοστό των επιτυχημένων κυήσεων.

5. Ανοσολογικοί παράγοντες

Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (APS)

Πρωτοπαθές APS: Η ανίχνευση υψηλών τίτλων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων aPL συσχετίζεται με:

• τρεις ή περισσότερες αποβολές πριν την 10η εβδομάδα,

• έναν ή περισσότερους ενδομήτριους θανάτους εμβρύων μετά την 10η εβδομάδα, χωρίς υπερηχογραφικά ευρήματα,

• έναν ή περισσότερους πρόωρους τοκετούς πριν την 34η εβδομάδα, λόγω προεκλαμψίας, εκλαμψίας ή σοβαρής πλακουντιακής ανεπάρκειας, και

• φλεβική θρόμβωση.

Χρόνιες ανοσολογικές νόσοι με φλεγμονές, όπως ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος.

Στις γυναίκες αυτές πρέπει να ελέγχονται τα aPL: το Αντιπηκτικό Λύκου (LAC) και τα Αντικαρδιολιπινικά Αντισώματα (aCL). Για την διάγνωση του APS είναι απαραίτητο η έγκυος να έχει δύο θετικές δοκιμασίες, είτε LAC είτε aCL, με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 6 εβδομάδων.

Θρομβοφιλία

Θρομβοφιλία είναι η προδιάθεση καθενός μας για θρομβώσεις. Διακρίνεται σε κληρονομική και επίκτητη. Στην κύηση μας αφορούν οι φλεβικές, διότι απειλούν την ομαλή έκβαση της κάθε κυήσεως, εφόσον η μητέρα είναι θρομβοφιλική.

Συνιστάται, λοιπόν, ο έλεγχος από την αρχή της εγκυμοσύνης, για να αποφευχθούν ατυχείς εκβάσεις. Επί θετικής θρομβοφιλίας συστήνουμε αντιπηκτική αγωγή με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ή και ασπιρίνη.

6. Φλεγμονές

Χρόνιες φλεγμονές, που έχουν προσβάλει το ενδομήτριο υπό μορφήν ενδομητρίτιδας στο παρελθόν, μπορεί να ενοχοποιούνται για ΚΕΑ. Λοιμώξεις από βακτήρια, ιούς και παράσιτα ενδέχεται να επηρεάσουν την ανάπτυξη του εμβρύου κατά το 1ο τρίμηνο.

Σήμερα έχουμε την δυνατότητα μοριακού ελέγχου του μικροβιώματος του ενδομητρίου για 36 βακτήρια και 2 μύκητες, με υλικό από το ενδομήτριο (υλικό αποξέσεως, αίμα περιόδου).

7. Άλλοι παράγοντες

Ομοκυστεΐνη: Υψηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης συσχετίζονται με ΚΕΑ. Μια από τις γενετικές αιτίες της ομοκυστιναιμίας είναι η ανεπάρκεια του ενζύμου μεθυλ-τετραϋδροφυλλική ρεδουκτάση (MTHFR). Επίσης, χαμηλά επίπεδα φυλλικού οξέος σχετίζονται με αποβολές.

8. Ινομυώματα

Η παρουσία ευμεγέθων ινομυωμάτων, και ιδίως όταν αυτά βρίσκονται εντός της κοιλότητος της μήτρας (υποβλεννογόνια), μπορεί να προκαλεί ΚΕΑ. Η διάγνωση γίνεται υπερηχογραφικά και υστεροσαλπιγγογραφικά και η αντιμετώπισή τους απαιτεί επεμβατική λαπαροσκόπηση ή και υστεροσκόπηση, ανάλογα με την εντόπισή τους.

Όπως γίνεται προφανές από τα ανωτέρω, οι ΚΕΑ μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες και κατά συνέπεια η αντιμετώπισή τους εξειδικεύεται ανάλογα με το αίτιο.

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η ψυχολογική υποστήριξη και ενθάρρυνση του ζεύγους, ώστε να μην εγκαταλείψουν το όνειρο για την απόκτηση τέκνου.

Πρώτη δημοσίευση: iator.gr