Παρακολούθηση κύησης

Για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η ευαίσθητη αυτή φάση της εγκυμοσύνης συντελούν η σωστή παρακολούθηση, ο εργαστηριακός και ο υπερηχογραφικός έλεγχος αλλά και η αρμονική συνεργασία μαιευτήρα και εγκύου.

Μεγάλη σημασία στην ομαλή πορεία της εγκυμοσύνης έχει η σωστή διατροφή, γεγονός, που το εξασφαλίζουμε καθοδηγώντας την έγκυο με προτάσεις διατροφικές, αλλά και με τον έλεγχο και την υποστήριξη εξειδικευμένης διαιτολόγου, όταν κρίνεται χρήσιμο. Ιδιαίτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα πρέπει να επιδειχθεί στις κυήσεις υψηλού κινδύνου.

Ετσι, μετά την διάγνωση της εγκυμοσύνης με έλεγχο της β - χοριακής γοναδοτροπίνης (b - hcG) του αίματος της μητέρας, που συστήνεται να γίνεται μετά από καθυστέρηση λίγων ημερών (επί σταθερού κύκλου), προτείνουμε την επανάληψη της εξέτασης αυτής σε 48 ώρες. Εάν η κύηση εξελίσσεται ομαλά θα πρέπει οι τιμές της δεύτερης εξέτασης να είναι τουλάχιστον διπλάσιες της πρώτης. Με το τρόπο αυτό καταφέρνουμε, σε μία φάση της κύησης, που δεν μπορούμε να απεικονίσουμε ακόμη υπερηχογραφικά τον εμβρυικό σάκκο,να αποκλείσουμε κατά το δυνατόν την εξωμήτριο κύηση και να αποκομίσουμε ασφαλείς πληροφορίες για πιθανώς ομαλή εξέλιξη της κυήσεως.

Εχοντας λοιπόν την βεβαιότητα της καλής εξέλιξης της κυήσεως, καθορίζεται μια συνάντηση στο ιατρείο, κατά την οποία οι νέοι γονείς ενημερώνονται αρχικά και μετά την σύμφωνη γνώμη τους προγραμματίζεται ο έλεγχος της θρομβοφιλίας της μητέρας. Ως θρομβοφιλία καθορίζεται η τάση του κάθε ατόμου να σχηματίζει υπό ειδικές συνθήκες θρόμβους στο αγγειακό του δίκτυο. Η κύηση και η λοχεία είναι ο συνηθέστερος και σοβαρότερος επιβαρυντικός παράγοντας για φλεβικές θρομβώσεις. Και τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Πιθανή παλίνδρομο κύηση στο 1ο τρίμηνο, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου μετά το 2ο τρίμηνο (IUGR), προεκλαμψία της μητέρας, αποκόλληση πλακούντα και άλλες σοβαρές επιπλοκές, που επί θετικού αποτελέσματος μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιπηκτική αγωγή.

Μεταξύ 6ης και 7ης εβδομάδας κύησης – περίοδος κατά την οποία αρχίζει η καρδιακή λειτουργία του εμβρύου και οι ναυτίες της κυήσεως - μπορούμε να απεικονίσουμε υπερηχογραφικά, εκτός από τον εμβρυϊκό σάκο και τον εμβρυικό δίσκο, με βάση την μέτρηση του οποίου (CRL=κεφαλουραίο μήκος του εμβρύου) μπορούμε να υπολογίσουμε με μεγάλη ακρίβεια την ηλικία κυήσεως (ιδιαίτερα σημαντικό ιδίως σε γυναίκες με ανώμαλο κύκλο).

Αφού λοιπόν ανιχνευθεί η καρδιακή λειτουργία του εμβρύου, συστήνουμε τον γνωστό εργαστηριακό έλεγχο της εγκυμοσύνης, που περιλαμβάνει:

γενική αίματος, γενική ούρων, ουρία, σάκχαρο, ομάδα αίματος και Rhesus, ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης, σίδηρο, φερριτίνη, καθώς και έλεγχο αντισωμάτων IgM και IgG γιά τοξόπλασμα, ερυθρά, κυτταρομεγαλοιό (CMV), έλεγχο γιά Ηπατίτιδες B και C, AIDS, Σύφιλη (VDRL) και Λιστέρια.

Αφού πραγματοποιηθεί υπερηχογραφικός έλεγχος κατά την 9η - 10η εβδομάδα, ακολουθεί το υπερηχογράφημα της αυχενικής διαφάνειας μεταξύ 11ης - 14ης εβδομάδος.

Από την 20η έως και την 24η εβδομάδα πραγματοποιείται το Υπερηχογράφημα Β΄ επιπέδου, κατά το οποίο γίνεται λεπτομερής έλεγχος της ανατομίας του εμβρύου.

Όταν κρίνεται απαραίτητο, πραγματοποιείται και το Υπερηχογράφημα της εμβρυϊκής καρδιάς μετά την 22η εβδομάδα

Στη συνέχεια συστήνουμε όπως προσέρχεται η έγκυος για εξέταση κάθε μήνα, προσκομίζοντας αποτελέσματα προτεινόμενου εργαστηριακού ελέγχου μέχρι την 32η εβδομάδα, από την οποία ο έλεγχος γίνεται κάθε δύο εβδομάδες με υπερηχογράφημα και Doppler μέχρι τον τοκετό.

Ως κύηση υψηλού κινδύνου χαρακτηρίζεται κάθε εγκυμοσύνη, που ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο τόσο για το έμβρυο όσο και για την μητέρα.

Αποτελεί το 14% περίπου του συνόλου των κυήσεων, ενοχοποιείται πάνω από 50% - 60% για περιγεννητική και μητρική νοσηρότητα και θνητότητα και ευθύνεται για το 60% περίπου των πρώτων καισαρικών τομών.

Παράγοντες, που χαρακτηρίζουν μια κύηση ως υψηλού κινδύνου είναι:

• οι ανύπανδρες έγκυες
• οι έγκυες ηλικίας < 19 και > 35 ετών
• οι υπερπολυτόκες (> 5 τοκετούς)
• οι έγκυες με ιστορικό αυτόματων ή τεχνητών εκτρώσεως, πρόωρων τοκετών, ενδομητρίων θανάτων, συγγενών ανωμαλιών και νεογνικών θανάτων
• παθήσεις της μητέρας όπως σακχαρώδης διαβήτης, αναιμίες, καρδιοπάθειες, χρόνια υπέρταση, πυελονεφρίτιδα, σύφιλη, λιστερίωση, τοξοπλάσμωση, φλεγμονές, ενδοκρινικές παθήσεις κ.ά
• κυήσεις με χειρουργικές επιπλοκές όπως σκωληκοειδίτις, ειλεός, νεοπλασίες, ινομυώματα, κύστεις ωοθηκών κ.λ.π.
• προεκλαμψία
• κυήσεις με αιμορραγικές επιπλοκές όπως προδρομικός πλακούντας, πρόωρη αποκόλληση
• δίδυμη και πολύδυμη κύηση
• πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων
• κυήσεις με ανεπαρκή παρακολούθηση (λιγότερους από 3 ιατρικούς ελέγχους κατά τη διάρκειά της)
• ιστορικό προηγηθεισών χειρουργικών επεμβάσεων στη μήτρα
• ανεπάρκεια έσω τραχηλικού στομίου
• ιστορικό γενετικών νοσημάτων
• κυήσεις μετά από πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας ή τεχνητή γονιμοποίηση
• έγκυες με μακροχρόνια υπογονιμότητα
• έγκυες με συγγενείς ανωμαλίες διάπλασης της μήτρας και του κόλπου
• εργώδης προηγούμενος τοκετός ή τοκετος με σικυουλκία
• έγκυες με χαμηλό κοινωνικο - οικονομικό επίπεδο.

Ορισμός

Kάθε βαθμού δυσανεξίας στη γλυκόζη, που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης (American Diabetes Association) χαρακτηρίζεται διεθνώς ως διαβήτης κυήσεως (ΣΔΚ).

Είναι γνωστό ότι η εγκυμοσύνη διαφοροποιεί την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη με αποτέλεσμα να τροποποιείται ο μεταβολισμός των υδατανθράκων (σακχάρων), με συνέπεια την μεταβολή των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα της εγκύου. Κατόπιν αυτού, τόσο οι έγκυες με προυπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) όσο και αυτές που αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα πρέπει να ελέγχονται ενδελεχώς, ώστε να προστατέψουν τόσο τις ίδιες, όσο και το πολύτιμο μωρό τους από τις σοβαρές επιπλοκές, που προκαλεί.

Η συχνότητα εμφάνισης του ΣΔΚ κυμαίνεται από 0.5% έως 15%.

Διάγνωση του ΣΔΚ

Υπάρχει σαφής συσχέτιση των επιπέδων της γλυκόζης της μητέρας με τον κίνδυνο δυσμενούς εξέλιξης της εγκυμοσύνης.

Τιμή πρωινής γλυκόζης νηστείας > 126 mg/dl κατά το πρώτο τρίμηνο της κυήσεως ή σε οποιαδήποτε άλλη φάση αυτής, υποδηλώνει προυπάρχοντα ΣΔ. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται περαιτέρω έλεγχος.

Διαφορετικά ο έλεγχος του ΣΔΚ γίνεται μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδος της εγκυμοσύνης με την γνωστή καμπύλη σακχάρου.

Η έγκυος προσέρχεται νηστική κατά τις πρωινές ώρες στο Εργαστήριο, όπου γινεται η 1η αιμοληψία (ώρα 0). Στη συνέχεια της χορηγείται υγρό διάλυμα με 75 gr γλυκόζης και επαναλαμβάνεται η αιμοληψία σε 60 λεπτά (ώρα 1η) και σε 120 λεπτά (ώρα 2η). Είναι σημαντικό να γνωρίζει, πως κατά την διάρκεια των 2 αυτών ωρών, δεν θα πρέπει να μετακινηθεί από το χώρο του Εργαστηρίου. Σε κάποιες γυναίκες το διάλυμα της γλυκόζης προκαλεί έντονη δυσανεξία μέχρι και λιποθυμίας. Συστήνεται να έχουν μαζί τους ένα κομμένο λεμόνι και εάν ο διαλύτης είναι νερό αυτό να είναι παγωμένο.

Τα όρια, που καθορίζουν την διάγνωση του ΣΔΚ είναι τα κάτωθι:

• Γλυκόζη νηστείας > 92 mg/dl
• Γλυκόζη 60 λεπτών > 180 mg/dl
• Γλυκόζη 120 λεπτών > 153 mg/dl

Παράλληλα όμως θα συστήσουμε και τακτικό υπερηχογραφικό έλεγχο του εμβρύου κάθε 2 εβδομάδες τόσο για τον έλεγχο της ανάπτυξής του (δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο 3 εβδομάδες από την ηλικία του βάσει ΤΕΡ), όσο και για την εκτίμηση της ποσότητος του αμνιακού υγρού για τον κίνδυνο υδραμνίου.

Επιπλοκές του ΣΔΚ

Αναφέρθηκε πως ο ΣΔΚ αποτελεί σοβαρή απειλή τόσο για την μητέρα όσο και για το έμβρυο. Ετσι μπορεί να εμφανιστούν:

• Προεκλαμψία σε ποσοστό 25%, δηλ. υπέρταση, λευκωματουρία και οιδήματα
• Υδράμνιο σε ποσοστό 19%, που συνήθως συνυπάρχει με προεκλαμψία και σημαίνει κακή ρύθμιση.
• Διαβητική νεφροπάθεια σε ποσοστό 0 - 12% με λευκωματουρία και ουραιμία
• Ουρολοιμώξεις
• Μυκητιασική αιδοιοκολπίτιδα
• Συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου παρατηρούνται 3 φορές περισσότερο απ’ότι στις μη διαβητικές μητέρες, ενώ οι ανωμαλίες οι ασυμβίβαστες με τη ζωή αυξάνονται 6 φορές.
• Πρόωρος τοκετός
• Αιφνίδιος ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου, λόγω κετοξέωσης.

Θεραπεία ΣΔΚ

Η θεραπεία του ΣΔΚ γίνεται από εξειδικευμένο Ενδοκρινολόγο. Αυτός προμηθεύει την έγκυο με μηχανάκι μέτρησης σακχάρου και της συστήνει να μετρά επί μία εβδομάδα τη γλυκόζη της νηστική το πρωί και άλλες τρείς φορές την ημέρα μία ώρα μετά τα γεύματα και να καταγράφει τις τιμές.

Ταυτόχρονα της προτείνει ειδική διατροφή με συγκεκριμένο αριθμό γευμάτων.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Κατά την κύηση δεν επιτρέπονται δίαιτες απώλειας βάρους λόγω αυξημένης παραγωγής κετονών, ουσιών επιβλαβών για τον εγκέφαλο του εμβρύου.

Εάν σε μία εβδομάδα έχει ρυθμιστεί, τότε απλά συνεχίζει ακολουθώντας κατά γράμμα την προτεινόμενη διατροφή με τα συγκεκριμένα γεύματα.

Εάν όχι, θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να αρχίσει αγωγή με ινσουλίνη.

Στόχος μας είναι η τιμή της πρωινής γλυκόζης να μην ξεπερνά τα 95 mg/dl και 1 ώρα μετά το γεύμα τα 140 mg/dl.

Άσκηση και ΣΔΚ

Το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων (ACOG) προτείνει ήπια άσκηση 30 λεπτά την ημέρα, όπως γιόγκα, αργό βάδισμα, αεροβικές ασκήσεις - πιλάτες κ.λ.π σε συνεργασία πάντα με έμπειρους γυμναστές - τριες και λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν το αν γυμναζόταν και πριν την κύηση ή όχι.

Είναι βέβαιον ότι θα αποβεί ωφέλιμο για την έγκυο, πριν ακολουθήσει αγωγή με ινσουλίνη να δοκιμάσει ως εναλλακτική λύση την άσκηση με την ειδική διατροφή. Εάν όμως υπερβαίνουν και πάλι τους γλυκαιμικούς στόχους δεν θα πρέπει να καθυστερήσουν την έναρξη της αγωγής με ινσουλίνη. Εδώ θα πρέπει να καθησυχάσουμε τις γυναίκες για το θέμα της ινσουλίνης, διότι πραγματικά το άκουσμά της προκαλεί πανικό, εξηγώντας τους τα συγκριτικά οφέλη της θεραπείας τόσο για τις ίδιες, όσο και για τα μωρά τους.

Τρόπος τοκετού σε ΣΔΚ

Ο ΣΔΚ δεν αποτελεί απαραίτητα και ένδειξη Καισαρικής τομής (ΚΤ). Εάν και εφόσον συντρέχουν κατάλληλες προυποθέσεις για φυσιολογικό τοκετό (ΦΤ), ασφαλώς και μπορούμε να τον προτείνουμε. Διαφορετικά προτιμούμε την ΚΤ κατά την 38η εβδομάδα, ώστε να προστατεύσουμε την ακεραιότητα και την υγεία του εμβρύου.

Εν κατακλείδι, όλες οι έγκυες με ΣΔΚ θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι διανύουν κύηση υψηλού κινδύνου και γι’ αυτό θα πρέπει να συνεργάζονται με τους θεράποντες ιατρούς τους με προθυμία για ένα καλό και ευτυχές αποτέλεσμα.

Μετά τον τοκετό

Ολες οι γυναίκες με ΣΔΚ θα πρέπει να επαναλάβουν την καμπύλη σακχάρου με 75 mg γλυκόζης 6 - 12 εβδομάδες μετά τον τοκετό, ανά έτος γλυκόζη νηστείας και ανά 3ετία καμπύλη σακχάρου.

Η αλλαγή τρόπου ζωής και διατροφής, με στόχο τη μείωση του σωματικού βάρους κατά 5 - 10% μετά τον τοκετό και η μέτρια άσκηση τουλάχιστον 30 λεπτών καθημερινά, μειώνουν μέχρι 60% τον κίνδυνο επανεμφάνισης διαβήτη.

Η κύηση αποτελεί μια περίοδο με αυξημένες διατροφικές ανάγκες για την γυναίκα, που οφείλονται αφ’ ενός στην ανάγκη του να υποστηρίξει την ραγδαία ανάπτυξη του εμβρύου και αφ’ετέρου στις αυξημένες διατροφικές ανάγκες της ίδιας. Εκτός αυτού, απαιτείται πρόσληψη βιταμινών και μεταλλικών ιχνοστοιχείων σε μεγαλύτερη ποσότητα, όπως για παράδειγμα φυλλικό οξύ περισσότερο από την διπλάσια ποσότητα και ασβέστιο 50% περισσότερο από ότι απαιτούνταν πριν την κύηση. Παρ’ ότι όμως οι ανάγκες για βιταμίνες και μέταλλα είναι μεγαλύτερες, οι ενεργειακές ανάγκες είναι σχετικά χαμηλές.

Εάν βρίσκεστε σε κατάσταση αρχόμενης εγκυμοσύνης ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος, αφιερώστε λίγο χρόνο να θέστε στον εαυτό σας μερικές ερωτήσεις.

Οι απαντήσεις θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές σας όσον αφορά την διατροφή και τον τρόπο ζωής σας κατά την διάρκεια της κυήσεώς σας.

Ποιο το σωματικό σας βάρος πριν την κύηση; Ποιο το ύψος σας;

Οι απαντήσεις σας καθορίζουν εάν είστε υπέρβαρη ή έχετε πολύ χαμηλό βάρος. Για να καθοριστεί αυτό είναι χρήσιμο να υπολογισθεί ο δείκτης σωματικής μάζας (ΒΜΙ).

Με βάση τον ΒΜΙ μπορεί να υπολογισθεί το ιδεώδες βάρος, που θα μπορούσατε να πάρετε κατά την διάρκεια της κύησης.

• BMI < 19,8: 14 – 20 Kg
• BMI 19,8 – 26: 12,5 – 17,5 Kg
• BMI 26 – 29: 7,5 – 12,5 Kg
• BMI > 29: όχι < 7,5 Kg

O βαθμός αύξησης βάρους είναι διαφορετικός για κάθε γυναίκα. Πάντως γενικά η αύξηση βάρους είναι μικρή στις 12 πρώτες εβδομάδες. Κατόπιν κατά το 2ο και 3ο τρίμηνο η αύξηση αυτή είναι συνήθως 450 gr την εβδομάδα.

Εάν παίρνετε βάρος πολύ αργά ή καθόλου, χρειάζεται να αυξήσετε την προσλαμβανόμενη ποσότητα τροφής. Ισως να βοηθούσε επίσης το να αυξήσετε την συχνότητα των γευμάτων ή την λήψη τροφών με περισσότερα λιπαρά. Εάν παίρνετε πολύ βάρος εξετάστε την ποιότητα των προσλαμβανομένων τροφών. Εάν τρώτε αρκετά γλυκά ή λιπαρά αντικαταστήστε τα με φρούτα, λαχανικά, δημητριακά και όσπρια. Παρ’ όλ’αυτά, εάν πιστεύετε πως η διατροφή σας είναι σωστή, αυξήστε την σωματική σας άσκηση, αφού συμβουλευθείτε τον γιατρό σας. Κατά το 2ο και 3ο τρίμηνο συστήνουμε την επιπλέον λήψη 300 θερμίδων.

Ποιες οι διαιτητικές σας συνήθειες;

Εάν συνηθίζετε να παίρνετε πρωινό ή/και γεύμα θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι δεν μπορείτε να τρώτε την απαιτούμενη ποσότητα τροφής σε 2 ή 3 γεύματα. Να ξέρετε επίσης ότι οι μακράς διάρκειας νηστείες δεν κάνουν καλό στα μωρά. Μικρά συχνά γεύματα, απλά, όπως ένα μπώλ δημητριακά, γιαούρτι, και φρούτα, φυστικοβούτυρο και κράκερς ή ξηροί καρποί είναι τα προτεινόμενα.

Πόσο καλή είναι η διατροφή σας;

Η ποιότητα της διατροφής σας κατά την διάρκεια της κυήσεως καθορίζεται και από την περιεκτικότητά της σε απαραίτητα συστατικά, όπως αναφέρονται στον κάτωθι πίνακα, καθώς και οι συνιστώμενες ποσότητες και οι πηγές προέλευσης αυτών.

• ασβέστιο, 1,300 gr: Βοηθά στην ανάπτυξη των οστών του εμβρύου και πιθανώς εμποδίζει την υπέρταση της κύησης Πηγές: Γάλα, τυρί, λαχανικά, ξηροί καρποί, ξηρά φασόλια
• χαλκός, 1,5 – 3 mg: Εμποδίζει την εμφάνιση αναιμίας Πηγές: Ξηρά φασόλια και αρακάς, θαλασσινά, δημητριακά , ξηροί καρποί και σπόροι
• φυλλικό οξύ, 400 mcg: Προφυλάσσει από την δισχιδή ράχη και το λαγόχειλο.Βοηθά στην αιμοποίηση Πηγές: Πράσινα λαχανικά, πορτοκάλι, ξηρά φασόλια και αρακάς
• σίδηρος, 30 mg: Βοηθά στην πρόληψη της αναιμίας και τον πρόωρο τοκετό και τα μωρά να παίρνουν βάρος Πηγές: Κόκκινο κρέας, ψάρια, ξηρά φασόλια και αρακάς, δημητριακά, πράσινα λαχανικά
• πρωτείνες, 60 gr: Βοηθά την ανάπτυξη των εμβρυικών κυττάρων και ιστών Πηγές: Κρέας, ψάρια, γάλα – γαλακτοκομικά, ξηρά φασόλια και αρακάς
• Ριβοφλαβίνη, 1,6 mg: Βοηθά στην πρόληψη της αναιμίας, στην ανάπτυξη των εμβρυικών ιστών, καταβολίζει υδατάνθρακες, πρωτείνες και λίπη Πηγές: Γαλακτοκομικά, αυγά, δημητριακά, μπρόκολα, σπαράγγια και σπανάκι
• Βιταμίνη Β6, 2,2 mg: Βοηθά στον μεταβολισμό των πρωτεινών Πηγές: Κρέας, αυγά , δημητριακά, ξηρά φασόλια και αρακάς,φουντούκια, μπανάνες και αβοκάντο
• Ψευδάργυρος, 15 mg: Πρόληψη πρόωρου τοκετού Πηγές: Κρέας, θαλασσινά, δημητριακά, ξηρά φασόλια και αρακάς
• Βιταμίνη C, 70 mg: Πρόληψη αναιμίας, δυνατά οστά και δόντια στο έμβρυο Πηγές: Εσπεριδοειδή, μπρόκολο,φράουλες και πράσινο πιπέρι
• Βιταμίνη Β12, 2,2 mg: Πρόληψη αναιμίας Πηγές: Κρέας, αυγά, γαλακτοκομικά

Γνωρίζοντας λοιπόν τα απαραίτητα στοιχεία, κρίνουμε σημαντικό το να ξέρουμε ποιες τροφές τα περιέχουν, όπως αναφέρονται στον κάτωθι πίνακα.

• Γαλακτοκομικά (4 - 5 γεύματα): Vit A , D , B12 Ριβοφλαβίνη, Ασβέστιο Πρωτείνη
• Ψωμί και δημητριακά (6 - 11 γεύματα): Βιταμίνες, φυλλικό οξύ, νιασίνη, ριβοφλαβίνη, θειαμίνη, σίδηρο μαγνήσιο, πρωτείνες , ίνες
• Λαχανικά (3 - 5 γεύματα): Βιταμίνη Α, φυλλικό οξύ, ριβοφλαβίνη, σίδηρο, μαγνήσιο ,ίνες
• Φρούτα (2 - 4 γεύματα): Βιταμίνες Α και C, ίνες
• Κρέας - Παράγωγα (3 γεύματα): Vit. B6, B12, νιασίνη, θειαμίνη, σίδηρος, μαγνήσιο, φωσφόρος, ψευδάργυρος, πρωτείνες
• Λίπη (3 - 6 γεύματα): Vit. A, E

Πίνετε αλκοόλ; Καπνίζετε; Καφές;

Μέτριες και μεγάλες ποσότητες αλκοόλ κατά την κύηση μπορεί να προκαλέσουν το σύνδρομο του αλκοολικού εμβρύου, που εμφανίζει διανοητική καθυστέρηση και διαταραχές ανάπτυξης. Ακόμη και 1 - 2 αλκοολούχα ποτά ημερησίως, αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής και γέννησης χαμηλού βάρους νεογνών. Καλό λοιπόν θα ήτο να αποφεύγεται η κατάχρηση αλκοόλ κατά την διάρκεια της κυήσεως.

Το κάπνισμα ενοχοποιείται για πρόωρο τοκετό και γέννηση λιπoβαρών νεογνών.

Η καφεΐνη δεν ανιχνεύεται στο εμβρυικό αίμα σε τόσο μεγλαλες συγκεντρώσεις όσο στο μητρικό αίμα, παρ’όλ’αυτά ενοχοποιείται για διάφορα προβλήματα στην κύηση. Συνεπώς είναι συνετό να αποφεύγεται ο καφές, το τσάι και τα ποτά τύπου cola.

Πρωινή ναυτία

Η πρωινή ναυτία αποτελεί το πλέον σύνηθες σύμπτωμα κατά την διάρκεια της κυήσεως.Κάθε γυναίκα έχει και τις δικές της ιδέες για την αντιμετώπισή της.

Παραθέτουμε κάποιες προτάσεις, που πιθανόν να σας βοηθήσουν.

• Τρώτε 5 - 6 γεύματα ημερησίως. Η ναυτία επιδεινώνεται εάν μένετε τελείως νηστική.
• Αποφεύγετε λιπαρές ή τηγανητές τροφές, γιατί χωνεύονται αργότερα
• Εάν σας ενοχλεί η μυρωδιά του μαγειρευμένου φαγητού,ζητήστε από κάποιον άλλον ν’αναλάβει την μαγειρική και προτιμήστε κρύα πιάτα, δημητριακά,γιαούρτι, φουντούκια, κράκερς ή φρούτα
• Μην ξαπλώνετε αμέσως μετά το φαγητό
• Εχετε λίγα κράκερς ή δημητριακά δίπλα στο κρεββάτι, σε περίπτωση που ξυπνήστε την νύκτα ή πρίν σηκωθήτε το πρωί
• Τρώτε μικτές τροφές, όπως πουρέ με ψιλοκομμένα λαχανικά ή λαχανικά με ρύζι

Δυσκοιλιότητα

Η δυσκοιλιότητα είναι άλλο ένα κοινό σύμπτωμα κατά την κύηση, που οφείλεται σε ορμονολογικές μεταβολές, την καθυστερημένη προώθηση των τροφών από το πεπτικό σύστημα, αλλά επιδεινώνεται και από την λήψη σιδήρου και ασβεστίου. Η λήψη λαχανικών ανακουφίζει αισθητά, λόγω των περιεχομένων ινών, αλλά,εάν αποτελεί πρόβλημα, μπορείτε να λαμβάνετε αρκετές ποσότητες υγρών, να βαδίζετε καθημερινά, να τρώτε αποξηραμένα φρούτα καθώς και φρούτα, λαχανικά και δημητριακά.

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι σε μεγάλο βαθμό η καλή έκβαση της κυήσεως εξαρτάται και από το προσλαμβανόμενο βάρος της μητέρας. Καθώς το σώμα σας προετοιμάζεται για τον θηλασμό, καταβολίζει λιπαρά με σκοπό να εξοικονομήσει ενέργεια για την παραγωγή γάλακτος. Έτσι λοιπόν ο έλεγχος του προσλαμβανόμενου βάρους της μητέρας με σωστή διατροφή και άσκηση αποτελεί κύρια προτεραιότητα κάθε εγκύου.