Αντιμετώπιση υπογονιμότητας
Αφού ολοκληρωθεί η διερεύνηση των πιθανών παραγόντων υπογονιμότητας του ζεύγους , ενημερώνουμε για τις πιθανές επιλογές και συναποφασίζουμε τα επόμενα βήματα, που μπορεί να είναι παρακολούθηση ωοθυλακιορρηξίας και επαφή, σπερματέγχυση ή εξωσωματική γονιμοποίηση.
Οι επιλογές
Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητος στις μέρες μας αναφέρεται σε πληθώρα κλινικο-εργαστηριακών εξετάσεων και τεχνικών, που αναφέρονται είτε σε επίπεδο ιδιωτικού ιατρείου (παρακολούθηση ωοθυλακιορρηξίας, σπερματέγχυση) είτε σε επίπεδο εξειδικευμένων κέντρων αναπαραγωγής με χρήση των πλέον σύγχρονων τεχνικών, όπως IVF, ICSI. Με τις μεθόδους αυτές αντιμετωπίζονται σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα της ανωοθυλακιορρηξίας, τα προβλήματα του σπέρματος, των ανατομικών ανωμαλιών του γεννητικού συστήματος του άνδρα και της γυναίκας, της ενδομητρίωσης καθώς και οι περιπτώσεις ιδιοπαθούς- ανεξήγητης υπογονιμότητος.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση (πρωτόκολλα διέγερσης, ωοληψία, γονιμοποίηση, εμβρυομεταφορά) και η κατάψυξη ωαρίων περιγράφονται αναλυτικά στη σελίδα «Εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)».
Σπερματέγχυση
Η σπερματέγχυση αποτελεί μια απλή πρώτης γραμμής τεχνική, που μπορεί να εφαρμοστεί είτε σε φυσικό κύκλο είτε μετά από διέγερση των ωοθηκών κυρίως με κιτρική κλομιφαίνη ή και γοναδοτροπίνες και πρόκληση της ωοθυλακιορρηξία με χοριακή γοναδοτροπίνη.
Η λήψη κιτρικής κλομιφαίνης ξεκινά την 2η ημέρα του κύκλου για 5 ημέρες και ακολουθεί παρακολούθηση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων με υπερηχογραφήματα, μέχρι αυτά να φτάσουν τα 18-20 χιλ.
Τότε εφαρμόζουμε ενέσιμα την χοριακή γοναδοτροπίνη και σε 36 ώρες εισάγουμε με λεπτό καθετήρα σιλικόνης το επεξεργασμένο σπέρμα ψηλά στον πυθμένα της μήτρας χωρίς αναισθησία.
Σε 15 ημέρες η γυναίκα κάνει test κυήσεως με έλεγχο της χοριακής γοναδοτροπίνης στο αίμα.